Groningen is de plek waar ik ben opgegroeid, heb geworsteld en uiteindelijk aarde. Ik waardeer de natuur, de vergezichten en de stilte. Maar ook de prachtige kleine dorpen met hun authentieke karakter, die de tand des tijds hebben doorstaan. Totdat de gretigheid naar het gas in de Groninger bodem teveel werd en de natuur van zich liet horen. Ik houd me vast aan het hoopvolle lied van Ede Staal; ook in Groningen wordt het weer licht.
Voor deze sferische essay heb ik verschillende foto's samengevoegd, zoals de Kiekkaste, de toren op natuurbegraafplaats Oldambt, de sterrenhemel in Nieuwe Statenzijl en vakantiefoto's van mijn dochters.
