OVER.LEVEN

 Lente breekt door vorst,
zand tussen tenen,
water door kieren,
groen tussen stenen,
een varen ontluikt.

Zomer hangt in de lucht,
zweet op de rug,
zon op de schouders,
lucht helderblauw en strak.

Herfst waait langs muren,
bladeren knarsen, regen tikt,
bruine varens buigen,
witte paddenstoelen glanzen zacht.

Wintersneeuw ligt als stof,
handen koud, adem zichtbaar,
takken kraken, stilte wacht,
het leven houdt zijn adem in.

Lente breekt door de vorst,
wat achterbleef keert nooit terug.
Iets nieuws dringt zich omhoog, 
zoals de varen na de kou,
begint alles weer opnieuw.